Indian Couple Whatsapp group links || hot Couple Whatsapp group 2020 - Whatsapp group

Latest

Whatsapp group links

Monday, July 13, 2020

Indian Couple Whatsapp group links || hot Couple Whatsapp group 2020

Hello, friends the most popular WhatsApp group links site Indian Couple Whatsapp group links. On this page I am going to share the desi aunty WhatsApp group link, if you really searching for desi aunties WhatsApp group join links then you are in the right place just choose which type group you want to join just click that link and join in.

Indian Couple Whatsapp group links

Indian Couple Whatsapp group links RULE:

  • only 18+ people are allowed.
  • no abusing.
  • no fighting.
  • men are women both are allowed.
  • illegal content not allowed.
  • religion posts are not allowed.
  • must and should follow the rules.
  • no share personal videos, photos.
  • don't change group makeover.
  • respect everyone.
  • any issues contact group admin
  • be happy and make happy.
  • If you have any problem with the group members then contact the group admin

Indian Couple Whatsapp group links list



Indian Couple Whatsapp group links ka ladaka tha aur main ek gareeb klark ka, jisake paas haard-dhaarmikaree ke siva aur koee godaad na tha. ham donon mein aapasee bahas hotee rahatee hai. main jameendaaree kee buraee karata hoon, unhen hinsak pashu aur khoon choosane vaalee jonk aur vrkshon kee chotee par phoolane vaala bajaata kahata hai. vah jameendaaron ka paksh leta hai, par Indian Couple Whatsapp group links kamajor hota tha, kyonki usake paas jameendaaron ke anukool koee daleel na thee. vah kahata hai ki sabhee manushy baraabar nahin hote, chhote-bade hamesha hote rahate hain aur hote rahenge, lachar daleel tha. kisee maanusheey ya naitik niyam se is vyavastha ka auchity siddh karana kathin tha. main is vaad-vivaad kee Indian Couple Whatsapp group links  mein aksar tej ho jaata hoon aur lagane vaalee baat kah jaata hoon, lekin eeshvaree haarakar bhee muskaraata rahata tha. mainne use kabhee garm hote dekha Indian Couple Whatsapp group links . shaayad isaka kaaran yah tha ki vah apane paksh kee kamajoree sochata tha. naukaron se vah seedhee munh baat nahin karata tha. ameeron mein jo ek bedardee aur uddandata hotee hai, usamen use bhee prachur bhaag mila tha. naukar ne bistar Indian Couple Whatsapp group links  mein jara bhee der kee, doodh kee jaroorat se jyaada garm ya thanda hua, saikil achchhee tarah se saaph nahin huee, to vah aap se baahar ho jaata hai. sustee ya badatameejee use jara bhee Indian Couple Whatsapp group links  na thee, par doston se aur visheshakar mujhase usaka vyavahaar sauhaard aur namrata se bhara hua hota tha. shaayad Indian Couple Whatsapp group links  jagah main hota hai, to mujhamen bhee vahaan kharaabee paida ho jaegeen, jo vahaan the, kyonki mera lokaprem siddhaanton par nahin, nijee Indian Couple Whatsapp group links  par chhalle hua tha, lekin vah meree jagah tak bhee shaayad ameer hee rahatee hai, kyonki vah prakrti se vilaasee hai. aur aishvary-priy tha.

Indian Couple Whatsapp group links mainne nishchay kiya ki ghar na jaoonga. mere paas gantavy ke lie rupaya na the aur na homavaalon ko takaleeph dena chaahata tha. main jaanata hoon, ve mujhe jo Indian Couple Whatsapp group links  dete hain, vah unakee haisasitee se bahut jyaada hai, usake saath hee pareeksha Indian Couple Whatsapp group links  rakh tha. abhee bahut kuchh padhana hai, bordig haus mein bhoot kee tarah akele pade rahane ko bhee jee na chaahata tha. isalie jab eeshvaree ne mujhe apane ghar ka kahaavata diya, to main bina Indian Couple Whatsapp group links  ke raajee ho gaya. eeshvaree ke saath pareeksha kee taiyaaree sa ho jaayagee. vah ameeron ke saath jabaradastee aur jaheen hai.

Indian Couple Whatsapp group links baat ka khyaal rakhana. vahaan agar jameendaaron kee ninda kee, to maamamilaavat goga aur mere gharavaalon ko bura lagega. vah log to asaamiyon par isee daave se shaasan karate hain ki eeshvar ne Indian Couple Whatsapp group links  ko unakee seva ke lie hee paida kiya hai. asaamee bhee yahee jaanata hai. agar use prabhaavee dhang se liya gaya ki jameendaar aur asaamee mein koee maulik antar nahin hai, to Indian Couple Whatsapp group links  ka kaheen pata na lage.

mainne kaha- to tum Indian Couple Whatsapp group links  samajhate ho ki main vahaan kuchh lekar jaoonga aur jaoonga?

haan, main to yahee Indian Couple Whatsapp group links  hoon.

tum galat samajh rahe ho.

eeshvaree ne isaka koee javaab nahin diya. sachitt ne is pragatimale ko mere vivek par chhod diya. aur bahut achchha kiya agar vah apanee baat par adata, to main bhee jid pakad leta hoon.

Hot Indian Couple Whatsapp group links 

sekend klaas to kya, mainne kabhee intar klaas mein bhee yaatra na kee thee. abakee sekend klaas mein saphar ka saubhaagy praapt hua. gaadee to nau baje raat ko aatee thee, par yaatra ke harsh mein Hot Indian Couple Whatsapp group links  shaam ko steshan ja pahunche. kuchh der idhar-udhar tahalane ke baad riphreshament room mein jaakar ham logon ne bhojan kiya. meree vesh-bhoosha aur rang-dhang se paarakhee Hot Indian Couple Whatsapp group links  ko yah pahachaanane mein der na lagee ki maalik kaun hai aur pichhalaggoo kaun; lekin na jaane kyon mujhe unakee gustaakhee buree lag rahee thee. paisa eeshvaree kee jeb se gaya. shaayad mere pita ko jo vetan milata hai, usase jyaada in khaanasaamon ko Hot Indian Couple Whatsapp group links  mein mil jaata hai. ek athannee to netrtv samay mein eeshvaree ne hee dee. rphir bhee main un sabon se samaan tatparata aur vinay kee apeksha karata tha, jisase ve eeshvaree kee seva kar rahe the.] eeshvaree ke hukm par Hot Indian Couple Whatsapp group links  daudate hain, lekin main koee baat nahin karata hoon, isalie utsaah nahin dikha raha hoon! mujhe bhojan mein kuchh svaad na mila. yah mere dhyaan ko sampoorn roop se Hot Indian Couple Whatsapp group links  orkheenche  hue tha.

gaadee aayee, ham donon savaar hue. khaanasaamon ne eeshvaree ko salaam kiya. meree or se bhee nahin dekha gaya.

eeshvaree ne kaha- Hot Indian Couple Whatsapp group links  tameejadaar hain ye sab. ek hamaare naukar hain ki koee kaam karane ka dhang nahin.

mainne khatte man se kaha- isee tarah agar aap apane naukaron   bhee aane vaale roj inaam dete hain, to shaayad inase jyaada tameejadaar ho Hot Indian Couple Whatsapp group links .

to kya tum Hot Indian Couple Whatsapp group links  ho, yah sab keval inaam ke laalach se itana adab karate hain.

jee nahin, kad any Hot Indian Couple Whatsapp group links ! tameej aur adab to unaka khoon mein mil gaya hai. 

gaadee chalee gaee. Hot Indian Couple Whatsapp group links  thee. prayaag se chalee to prataapagadh jaakar rookee. ek aadamee ne hamaara kamara khola. main turant chilla utha- doosara daraja hai- Whatsapp group links klaas hai.

us musaaphir ne bins ke andar aakar meree or ek vichitr upeksha kee drshti se dekhakar kaha- jee haan, sevak itana jeevan hai, aur beech vaale barth par baith gaya. mujhe bahut aalasee aayee, kah nahin sakatee.

bhor hote-hote ham Whatsapp group links muraadaabaad pahunche. steshan par kaee aadamee hamaara svaagat karane ke lie khade the. do bhadr purush the. paanch beg. begaaron ne hamaara lagej uthaaya hai. donon bhadr purush peechhe-peechhe chale gae. ek musalamaan riyaasat Whatsapp group links tha, doosara braahman raamaharakh tha. donon ne meree or se nishchit netron se dekha, maano kah rahe hain, aap kauve ke hans ke saath kaise?

riyaasat alee ne Whatsapp group links se poochha- yah baaboo saahab aapake saath padhate hain?

group ne Whatsapp diya- haan, saath padhate bhee hain aur saath hee rahate bhee hain. yon kahie ki aap hee kee badaulat main ilaahaabaad group gaya hota hai. abakee group unhen ghaseet laaya. unake ghar se kaee taar aa chuke the, lekin Whatsapp inakaaree-javaab dilava die. aakhiree taar to aise the, jinakee phees chaar aane kee or shabd hai, par yahaan se group usaka javaab aparyaapt hai.

donon bhaiyon ne Whatsapp or chakit Whatsapp se dekha. aatankit ho jaana kee cheshta karate hain jaan.

riyaasat alee ne Whatsapp ke svar mein kaha- lekin aap bade netaon libaas mein rahate hain.

eeshvaree ne Whatsapp nivaaran kee- mahaatma gaandhee ke bhakt hain saahab. khaddar ke siva kuchh pahanate hee nahin. puraane sabhee kapade jalate hain. yon kaho ki raaja hain. dhaee laakh saalaana kee riyaasat hai, par aapakee soorat dekho to maaloom hota hai, abhee anaathaalay se pakadakar aaye hain.

raamaharakh bole- ameeron ka aisa svabhaav bahut kam dekhane mein aata hai. koee bhaanp hee nahin sakata tha.

riyaasat alee ne samarthan kiya- aapane mahaaraaja tagalee ko dekha hota to daanton tale ungalee dabaate. ek gaadhe kee mirjee aur chamaraudhe joote pahanane vaale kapadon mein ghooma karate the. sunate hain, ek baar begar mein pakade gae the aur usee ne das laakh se kaalaaj khol diya.

main man mein kata ja raha tha; par na jaane kya baat thee ki yah saphed jhooth us vakt mujhe haasyaaspad na jaan pada. usake pratyek vaaky ke saath maanon main us kalpit vaibhav ke sameepatar aata hai.

main shahasavaar nahin hoon. haan, ladakapan mein kaee baar laddoo ghodon par savaar hua. yahaan dekha to do kalaan-raas ghodon ke lie taiyaar khade the. meree to jaan hee nikal gaee. savaar to hua, par botiyaan kaanp rahe the. mainne chehare par shikan na padane diya. ghode ko eeshvaree ke peechhe daal diya. khairiyat yah huee ki eeshvaree ne ghode ko tej na kiya, varana shaayad main haath-pair tudavaakar lauta. sambhav hai, eeshvaree ne samajh liya ki yah kitana paanee mein hai.

3

eeshvaree ka ghar kya tha, kila tha. imaamabaade ka-sa phaatak, dvaar par paharedaar tahalata hua, naukaron ka koee hisaab nahin, ek haathee bandha hua. eeshvaree ne apane pita, chaacha, taoo aadi sabase mera parichay karaaya aur usee atishyokti ke saath. aisee hava baandhee ki kuchh na poochhie. naukar- chaakar hee nahin, ghar ke log bhee mera sammaan karane lage. dehaat ke jameendaar, laakhon ka munaapha, lekin pulis kaansatebil ko aphasar samajhane vaale. kaee mahaashay to mujhe hujoor-hujoor kahane lage.

jab jara ekaant hua, to mainne eeshvaree se kaha- tum bade shaitaan ho yaar, meree mittee kyon paleed kar rahe ho?

eeshvaree ne drdh muskaan ke saath kaha- ye gadhon ke saamane yahee chaal jarooree thee, varana seedha munh bhee nahin bolate.

jara der ke baad naee hamaare paanv dabaane aaya. kunvar log steshan se aaye hain, thak gae hain. eeshvaree ne meree or ishaara karake kaha- pahale kunvar saahab ke paanv dabae.

main chaarapaee par leta hua tha. mere jeevan mein aisa shaayad hee kabhee hua ho ki kisee ne mere paanv dabaaye hon. main ise ameeron ke chochale, raeeson ka gadhaapan aur bade aadamiyon kee mutamaaradee aur jaane kya-kya kahakar eeshvaree ka parihaas kiya karata hai aur aaj main godaamon ka raees banane ka svaang bana raha tha.

isalie das baj gae. puraanee sabhyata ke log the. naee roshanee abhee tak keval pahaad kee chotee tak pahunch paayee thee. andar se bhojan ka bulaava aaya. ham snaan karane chale gae. main hamesha apanee dhotee khud chhaant liya karata hoon; lekin yahaan mainne eeshvaree kee hee bhaanti apanee dhotee bhee chhod dee. apane haathon apanee dhotee chhaantate sharm aa rahee thee. andar bhojan karane chale gae. hostal mein joote pahale mej par ja datate the. yahaan paanv dhona aavishaak tha. kahaar paanee ke lie khada tha. eeshvaree ne paanv badhae. kahaar ne usake paanv dhoye. mainne bhee paanv badhae. kahaar ne mere paanv bhee dhoye. mera vah vichaar na jaane kahaan chala gaya tha.

4

socha tha, vahaan dehaat mein ekaagr hokar padhenge, yahaan saara din chalana-sapaate mein kat jaata tha. kaheen nadee mein bajare par sair kar rahe hain, kaheen malli ya chidiyon ka shikaar khel rahe hain, kaheen pahalavaanon kee kushtee dekh rahe hain, kaheen kaheen par jame hain. eeshvaree ese ande mangavaata aur kamare mein stov par aamalet banate hain. naukaron ka ek jattha hamesha ghere rahata hai. apane haath-paanv hilaane kee koee zaroorat nahin. keval bhaashan hila dena kaaphee hai. snaan baitho to aadamee nyoolaane ko snaan, leto to aadamee pankha jhakana ko khada karana. main mahaatma gaandhee ka kunvar chela prasiddh tha. bheetar se baahar tak meree dhaak thee. sn mein jara bhee der na rahee paaya, kaheen kunvar saahab naaraaj na ho jaayen; bichhaavan theek samay par lag jaana, kunvar saahab ke sone ka samay aa gaya. main eeshvaree se bhee bahut naajuk dimaag ban gaya tha ya banane par majaboor kiya gaya tha. eeshvaree apane haath se bistar bichhaale lekin kunvar mehamaan apane haathon se kaise apana bichhaavan bichha sakate hain! unakee mahaanata mein batta lag jaayaga.

ek din sachamuch yahee baat gayee. eeshvaree ghar mein tha. shaayad apane maata-pita se kuchh baatacheet karane mein der ho gayee. yahaan das baj gae. meree aankhon se neend aa rahee thee, lekin bistar kaise lage the? kunvar jo thahara. koee saadhe gyaarah baje mahara aaya. bada munhalaga naukar tha. ghar ke dhandhon mein mera bistar lagaane kee use sudhi hee na rahee. ab jo yaad aayee, to bhaaga hua. mainne aisee daant bataayee ki usane bhee kiya hoga.

eeshvaree meree daant sunakar baahar nikal aaya aur bola- aapane bahut achchha kiya. yah sab haraamakhor isee vyavahaar ke yogy hain.

isee tarah eeshvaree ek din ek jagah daavat mein gaee thee. shaam ho gayee, lekin laimp me par rakha hua tha. deesalaee bhee thee, lekin eeshvaree khud kabhee laimp nahin jalaatee thee. yemphir kunvar saahab kaise jalate hain? main jhunjhala raha tha. samaachaar-patr aaya tha hua tha jee udhar laga hua tha, par lamp nadaarad. daivayog se usee vakt munshee riyaasat alee aa nikale. main unheen par ubal pada, aisee phatakaar bataee ki bechaara ulloo ho gaya- aap logon ko itana phikr bhee nahin ki laimp to do! maaloom nahin, aise kaamachor aadamiyon ka yahaan kaise gujar hota hai. mere yahaan ghante-bhar nirvaah na ho. riyaasat alee ne kaanpate hue haathon se laimp jala diya.

vahaan ek thaakur aksar aaya karata tha. kuchh manachala aadamee tha, mahaatma gaandhee ka param bhakt. mujhe mahaatma jee ka chela samajhakar mera bada lihaaj karata tha; karata mujhase kuchh poochhate sankoch karata tha. ek din mujhe akele dekhakar aaya aur haath baandhakar bola- sarakaar to gaandhee baaba ke chele hain na? log kahate hain ki yahaan suraaj ho jaega to jameendaar na rahenge.

mainne shaan jamaayee- jameendaaron ke rahane kee jaroorat hee kya. hai? yah log aadivaasiyon ka khoon choosane ke siva aur kya karate hain?

thaakur ne iraphir se poochha- to kyon, sarakaar, sab jameendaaron kee jameen chheen lee jaegee. mainnen kaha- bahut-se log to khushee se de denge. jo log khushee se na karenge, unakee jameen chheenanee hee padegee. ham log to taiyaar baithe hue hain. jyon hee svaraajy hua, apane kshetr asaamiyon ke naam hiba kar karenge.

main kurasee par paanv latakaaye baitha tha. thaakur mere paanv dabaane laga. phir bola- aajakal jameendaar log bade julum karate hain sarakaar! hamen bhee hujoor, apane ilaake mein thodee-see jameen de den, to chalakar vaheen aapakee seva mein rahen.

mainne kaha- abhee to mera koee akhtiyaar nahin hai bhaee; lekin jyon hee akhtiyaar mila, main sabase pahale tumhen bulaoonga. aapako motar-darivaaree sikhaata hai ki draivar apana kaam karen.

suna hai, us din thaakur ne saphenj pee aur apanee mahila ko khoob peeta aur gaanv ke mahaajan se ladane par taiyaar ho gaya hai.

5

chhod is tarah tamaam huee aur ham phir prayaag chale gae. gaanv ke bahut-se log ham logon ko pahunchaane aaye. thaakur to hamaare saath steshan tak aa gae. mainen bhee apana paart seph saphaee se khela aur apanee kuberochit vinay aur devatv kee muhar harek hrday par laga dee. jee to chaahata tha, harek naukar ko achchha inaam doon, lekin vah saamarthy kahaan tha? vaapasee tikat hee tha, keval gaadee mein baithana tha; par gaadee aayee to thasaathas bharee huee. durgaapooja kee bhogakar sabhee log laut rahe the. sekend klaas mein til rakhane kee jagah nahin. intar klaas kee haalat usase bhee badatar hai. yah aakhiree gaadee thee. kisee tarah rook na sakate the badee mushkil se teesare daraje mein jagah milee. hamaaree aishvary ne vahaan apana rang jama liya, lekin mujhe vahaan baithana bura lag raha tha. aaye the aaraam se lete-lete, ja rahe the sikude hue. chehara badalane kee bhee jagah na thee.

kaee aadamee padhe-likhe bhee the! ve aapas mein angrejee raajy kee taareeph karate rahe the. ek mahaashay bole- aisa nyaay to kisee raajy mein nahin dekha gaya. chhote-bade sab baraabar. raaja bhee kisee par anyaay karate hain, to adaalat usakee gardan daba detee hai.

doosare sajjan ne samarthan kiya- are saahab, aap khud baadashaah par daava kar sakate hain. adaalat mein baadashaah par digree ho jaatee hai.

ek aadamee, jisaka peeth par bada gatthar bandha tha, kalakate ja raha tha. kaheen gatharee rakhane kee jagah na milatee thee. peeth par baandhe hue tha. isase pareshaan hokar baar-baar dvaar par khada ho jaata hai. main dvaar ke paas hee baitha hua tha. usaka baar-baar aakar mere munh ko apanee gatharee se ragadana mujhe bahut bura lag raha tha. ek to hava yon hee kam thee, doosare us ganvaar ka aakar mere munh par khada ho jaana, maano mera gala dabaana tha. main kuchh der tak jabt kiye baitha raha. ekaek mujhe krodh aa gaya. mainne use pakadakar peechhe thel diya aur do tamaache jor-jor se lagaaye.

usanen aankhen nikaalakar kaha- kyon maarate ho baaboojee, hamane bhee kiraaya diya hai!

mainne uthakar do-teen tamaache aur jad diye.

gaadee mein toophaan aa gaya. chaaron or se mujh par bauchhaar padane lagee.

agar itane naajuk mijaaj ho, to avval darje mein kyon nahin baithe.

koee bada aadamee hoga, to apane ghar ka hoga. mujhe is tarah maarate to dikha deta.

kya kasoor kiya tha bechaare ne. gaadee mein saans lene kee jagah nahin, khidakee par jara saans lene khada ho gaya, to us par itana krodh! ameer hokar kya aadamee apanee insaaniyat bilkul kho deta hai.

yah bhee angrejee raaj hai, jisaka aap bakhaan kar rahe the.

ek graameen bola- daphtaran maan ghusan to paavat nahin, us par itta mijaaj!

eeshvaree ne angrejee me kaha- what an idiot you arai, bir! (beer, tum kitane moorkh ho !) aur mera nasha ab kuchh-kuchh utarata hua maaloom hota tha.

ईश्वरी एक मोठा जमींदारचा मुलगा आणि मी एक गरीब क्लर्क, जो पास मेहनत-मशरीचा सिवा आणि कोणताही जायदाद नाही.  आम्ही दोघे परस्पर बहसें राहतो  मी जमींदारीची बुरशी, देहूंसक जनावरे आणि चून चूसने वाली जोंक आणि झाडक्षोन्स चाटीवरील फुले परे बंझा काहता.  तो जमींदारोंचा पक्ष लेटा, स्वभावः: पह पह लू लू लू लू ज ज ज ज ज ज ज ज ज ज ज मी मी ज ंद अनुकूल  तो कथेत सर्वच धर्मावर बसून राहिला नाही, परंतु बहुतेक वेळेस आमचा पछाडि रहन्छ, लचक दली थि.  कोणत्याही मानुषी किंवा नैतिक नियमांद्वारे या कायद्याचे औचित्य सिद्ध करणे होते.  मी या विवादास्पद-गरोदर-गर्मीत वारंवार येत आहे आणि लग्नेची गोष्ट सांगतो, परंतु ईश्वरी हार्कर भी मुस्क्राइटा मार्ग होता.  আমি কখনই গরম দেখি নি  कदाचित आपल्या बाजूची देखभाल करणे आवश्यक आहे.  नोकरदारांकडून त्याने मध्य प्रदेशात चर्चा केली नाही.  अमीदारांमध्ये जो एक बदर्दी आणि सहाय्यक भाग आहे, त्या भागातील बरेच भाग देखील आहेत.  नोकरीच्या नेत्रदानामध्ये जबरदस्तीने द्राक्षारस, दुधाची आवश्यकता जास्त उष्णता किंवा थोडासा घट, सायकलची साफसफाई झाली नाही, तर त्याने स्वतःला बाहेर सोडले.  सुति या बदतमीजी जरा भी बरदाश्त न थी, परस्पर सेवानिवृत्त और विशेषकर मुझसे व्यवहार व्यायाम सौहार्द और नम्रता से प्रकट हुई।  मी फक्त एकाच जागी राहू शकत नाही, परंतु त्याकाळात काही फरक पडला नाही, परंतु माझे घरातील सिद्धांत नाही, तर खास दशांस टिका होई, परन्तु तो मेरे स्थान पर कभी भी नहीं रहा, अमीर ही रहा, उसे प्रकृति से विलासी।  आणि ऐश्वर्य-प्रिय था.

 आता दहावीच्या सुट्टीतील मी निश्चयित आहे की घर नाही काँगा.  माझ्या पास हॅकचा विचार केला नाही आणि घरगुलांना दिले नाही.  मी जाणतो, मी काही सांगते, त्याच्या हसण्यापेक्षा खूप जास्त आहे, आणि त्या परीक्षेतही आहे.  अद्याप बरेच काही वाचत आहे, बोर्डिग हाऊसमध्ये भूकट जसे अकेले पट्टे आहेत जी आपल्याला नको आहेत.  म्हणून जेव्हा ईश्वरीने मला तुमच्या घराचे घर सोडले, तेव्हा मी योजनेशिवाय राज होऊ.  ईश्वरीच्या परीक्षेच्या तयारीची आवड आहे.  तो अमीर नाही मेहनती आणि जहीन आहे.

 ती तिच्याबरोबर म्हणाली- पण भाऊ, एक गोष्ट सांगायची आहे.  तेथे जमींदारोंची निंदा, तर मुमामिला बिगड़ जायगा आणि माझ्या घरवाल्यांचा बुरा लगगा.  ते लोक असामान्य लोकांवर काम करीत होते आणि ते त्यांच्या सेवेसाठी तयार होते.  असमी भी जे पाठ ही है।  जमींदारी आणि जमींदारी कोठे भी पता नहीं लग रहा है।

 मी म्हणालो- मी काय करतोय आणि काय आहे?

 'हो, मी तो आहेच.'

 'तुम्ही चुकीचे आहात.'

 ईश्वरी ने उत्तर दिले नाही  तू त्या शिलावरुन माझ्या विवेकवर सोड.  आणि खूप छान केले.  जर तो तुझी बातमी ऐकला तर मी जिद पकडलेही.

 2

 सेकंड क्लासेस काय, मी कधी इंटर क्लासमध्येच राहिलो नाही.  आता सेकंड क्लासेसमध्ये रात्रीची सौभाग्य प्राप्त झाली.  गाडी तर रात्रीची आति थी, प्रवासाच्या हर्षांमध्ये आम्ही शाम स्टेशनला पोहोचलो.  काही वेळ इधर-उधर शेर नंतर रिफ्रेशमेंट रुम मध्ये आम्ही लोकांना खाल्ले.  माझा वेश-भूषा आणि रंग-धुंग पासून पारिश्या कॅसॅमिक्सची ती ओळखण्यामध्ये वेळच उरली नाही आणि शेवटची जागा आहे;  पण मला माहित नाही त्यांच्या गुस्ताखी बुरी लग था.  पैसे ईश्वरी च्या जेब पासून.  कदाचित माझ्या वडिलांचा अभिषेक होईल, त्यापेक्षा जास्त खाण्यापिण्याच्या गोष्टी इनाम-इकराममध्ये मिळतील.  एक अट्न्नी तो प्रवास वेळ ईश्वरी ही दी दी.  ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍चि‍ि‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍स‍‍‍वाहरूबाट सेन्स् तल्पाटा आणि कॉन्फिगरेशनची आशा आहे, वेळ वे ईश्वरीची सेवा चालू आहे.  ईश्वरी के हुक्म वर ऑल-के-ऑल रेसिडेट्स आहेत, परंतु मी कोणतीही गोष्ट माँगता नाही, तर उत्तेजन देत नाही!  मी जेवणात काही स्वाद नाही.  हे माझ्याकडे लक्ष वेधून घेतलं आहे त्याच्या बाजूकडे गेलं.

 गाड़ी आयी, आम्ही दोघे सावरले.  खानसामों ने ईश्वरी को सलाम.  माझी बाजू देखील दिसत नाही.

 ईश्वरी ने कहा- कसं तमीजदार आहेत सर्व.  आमची नोकरी करणारे काम करत नाहीत.

 मी खट्टे मनाने सांगितले- जसे आपण आपल्या नोकरदार असता तेव्हा आठवडा रोज इनाम दिले, तर कदाचित त्याहूनही जास्त तमिजदार असतील.

 'तर तुम्ही काय बोलता, हे सर्व काही फक्त लालच पासून अदबूत असतात.'

 'जी नाही, नाही!  तमिज आणि अदब तर रक्तस्त्राव प्राप्त झाला. '

 गाड़ी चली.  डाक था.  प्रयाग ते चली तो प्रतापगड जकर रुकी।  एक माणूस ने कमरा खोला.  मी त्वरित चिल्ला - दुसरा दर आहे- सेकंड क्लास आहे.

 त्या मुसाफिर ने डिब्बेच्या आवरात माझ्या बाजूने एक छायाचित्र दृश्य पाहिले आणि ते म्हणाले, जी हां, अधिका इतना्यांशी संबंधित आहे, आणि त्या दरम्यान जवळीक आहे.  मला कसनी लज्जा आयी, काहि नही।

 भोर हो-आम्ही लोक मुरादाबाद पहुंचें।  स्टेशनवर अनेक मनुष्यांचे स्वागत आहे चहासाठी.  दोन भद्र वय पहिले.  सुन बेगर.  बेगारों ने आमचे स्वागत केले.  दोन्ही भद्र पुरूष माग-मागे चले।  एक मुसलमान था रियासतला, सेकंड ब्राह्मण था रामहरख.  दोन्ही बाजूंनी माझ्या अप्रितित नेत्रोतांनी पाहिले, मानो काय आहेत, आपण कौशल्यासारखे आहात काय?

 रियासत अली ईश्वरी पासून विचारले- ते बाबू साहब काय वाचत आहेत?

 ईश्वरी ने उत्तर दिले- होय, वाचतही आहेत आणि त्यांच्याबरोबर देखील आहेत.  ों कह कह कह कह कह कह कह कह कह कह कह मैं मैं मैं मैं मैं मैं कह मैं मैं मैं कह मैं मैं मैं कह कह मैं कह कह कह कह  आता मी इन्हें घसीट लाया.  विवाह घरातील अनेक तारेचे काम, मगर मी अतिरिक्त-उत्तर दिलवा द.  अखेर ताराराचे अर्जेन्ट होते, त्यावेळेस फीस चार वेळा येते, येथे आल्या भी जवाबदार माहिती दिली.

 दोन्ही सज्जन ने माझ्या बाजूने चकित नेत्रों पाहिल्या  दहशतवादी होण्याची शक्यता जाणून घ्या.

 रियास्त अली अर्धांककाच्या स्वरात सांगितले- परंतु आपण मोठ्या सादे लिबासमध्ये आहात.

 ईश्वरी नेचारी निवारण की- महात्मा गाँधी का भक्त हैं साहब.  खद्दरचा सिवा काही पहनते नाही.  जुने सर्व कपडे जला डाले.  यों कहो कि राजा हैं।  ढाई लाख सैलाना रियास्ट, आपल्या सूरतचे दृश्य म्हणजे मालूम हो, अजून अनाथालय पकडकर आये आहेत.

 रामहरख बोले- अमीदारांचा स्वभाव खूपच कमी दिसत आहे.  कोणताही भाँप नाही

 रियासत अला ने सपोर्ट केलेले- महाराष्ट्र महाराजा चाँगली दिसली तर दांधे तले उंगली दबले।  एक गावची मिरजे आणि चमारौधे जूते पहाटे बाजारात घूमाटे आली.  सुन्ते, एकदाच्या बेगरमध्ये पकडलेल्या वस्तू आणि उन्मादांच्या लाखो डॉलरचे कॉलेज उघडले.

 मी मनामध्ये कोटा जात आहे;  न पर न न सफेद वक्त वक्त सफेद मुझे वक्त वक्त मुझे मुझे वक्त मुझे मुझे मुझे वक्त मुझे मुझे मुझे मुझे मुझे मुझे मुझे मुझे मुझे मुझे मुझे वक्त मुझे मुझे  त्या प्रत्येक वाक्यांशाचे मानस मी त्या वैकल्पिक गोष्टींचे समीपतर आता आहे.

 मी शहसवार नाही.  होय, वल्पनमध्ये अनेक वेळा मदत केली जाते.  येथे दर्शविलेले दोन कला-रास घोटाळे आमच्या तयारीसाठी तयार केले आहेत.  माझी तर जान ही निकल गेली.  सवार तो झाला, वर बोटिज काँप रहू.  मी चेण वर शिकलो नाही.  घोडेस इश्वरीच्या नंतरचे डॉलर दिले.  काही प्रमाणात ती घडली नाही, ती म्हणजे ईश्वरीची घोडे वाढली, वारणा होई मी हात-पैर तुड़वाकर लॉटटा.  लक्षात ठेवा, मार्गदर्शित केले तरी त्या पाण्यात आहे.

 3

 ईश्वरी का घर काय, किला होता.  इमामबाटेस का सा फाटक, द्वार वर पडलेला टहलता, नोकरीचा हिसाब नाही, एक हाथी बँधा झाली.  ईश्वरी ने तुमचा बाप, चाचा, ताऊ वगैरे सर्व माझा परिचय द्यावा आणि विशाल अतिश्योक्तीसह.  अशा वायु बाँधी कि कुछ प्रश्न छैन.  नोकरी- चाकर ही नाही, घरातली माणसेही माझ्या चांगल्या आहेत.  देहात का जमींदार, लाखोंचा मुनाफा, मगर पोलिस कायन्स्टेबिल को अफसर सिकने वाले.  अनेक महाशय तो मला हुजूर-हुजूर कहणे लग.

 जेव्हा जरा एकांत झाला, तेव्हा मी इश्वरी म्हणालो- तू मोठा शैतान हो, माझी मिट्टी हो, पलिद हो?

 ईश्वरी ने विश्वास मुस्कान यांच्याशी बोलले- इन गढोंची घटना चालू होती, वरना केंद्र मुंडह बोलतीही नाही.

 जरा थांबल्यावर नाय आमची पाण्डव प्रेसणे आली.  कुंडवार लोक स्टेशन पासून आयकॉन आहेत, थकलेल्या ठिकाणी राहतील.  ईश्वरी माझ्या बाजूने इशारा केली - प्रथम कुंडवर साहबचा पाण्डव दाब.

 मी चारपाई वर लेटा होता.  माझ्या आयुष्यात असे कधी झाले असेल तर माझे पाण्डव दडपण असेल.  मी त्या अमीराचे चोचले, रईसोंचे गधापना व मोठ्या आदमियों की मुत्तमर्दी और जाने क्या-कश्चर ईश्वरी का परिच्छेद और आज मैं पोतेगाँव की रईस बनने का स्वांग भर गया।

 इतने मध्ये दहा बजले.  पुरानी सभ्यता लोक आले.  नुसती रोशनी अजिबातच हळूच नाही  आतून खाल्ल्याबद्दल सांगायला आले.  आम्ही स्नान करणे  मी नेहमीच आपल्या धोके घेत असतो;  मगर येथे मी ईश्वरीची भाटी आपल्या धोती सोडून द्या.  आपले हात आपले धोके  आत खाणे.  हॉस्टल मध्ये जुएटी आधी मेज वर जा डेटटे आले.  येथे पाण्डव धोना अवश्ययक था.  पाणी पाणी खडा था.  ईश्वरी ने पांडव प्रगती केली.  कहार ने पांडव धोये.  मी देखील पांडव विकास द.  कहार ने माझा पाँव भी धोये.  मी विचार करतो कुठे चाललो.

 4

 सोचा, तेथे देहात मध्ये एकंदरीत कल्पना वाचून, येथे संपूर्ण दिवस सेर-सपाटे मध्ये कट केले.  जिथे नदीत बजेट आहे तिथे शेरंज आहेत, जेथे मच्छिली आहेत किंवा लहान मुलांचे पाठ आहेत, जेथे पहलवानांची कुस्ती दिसते आहे, शतरंज जमे आहेत.  ईश्वरी अनुभव अंडे मँगवाता आणि 'स्टोव' वर आमचा बनविणे.  नोकरीचा एक जत्था नेहमीच्या आसपास राहतो.  आपला हात-पांडव हिलाणे काही आवश्यक नाही.  फक्त जेव्हा हिला देणे पुरेसे आहे.  न्हाणे बसो तो मनुष्य नहलानेचा हाजीर, लेटो तो मनुष्य पंखा झेंडा.  मी महात्मा गाँधी का कुंडवर शिष्य मशूर था.  माझ्यापासून बाहेरपर्यंत  नाश्ते मध्ये जरासुद्धा थांबला नाही, कुंडवार साहब नाराज होऊ नका;  मागे घेतले ठीक आहे, कुंड साहब सोन्याचे वेळ आले.  मी इश्वरीहूनही जास्त नाजूक दिशानिर्देश केले किंवा तयार केले गेले.  ईश्वरी आपल्या हातांनी शांत झाली परंतु कुंडवर मेहमान आपल्या हातांनी काय मागे घ्यावे!  त्यांच्या महानता मध्ये Bट्टा लग जायगा.

 एक दिवस सचमुच ही गोष्ट आहे.  ईश्वरी घर में था.  कदाचित आपल्या आईपासून काही गोष्टी घडल्या पाहिजेत.  येथे दहा बजलेले  माझे आकडेवारी निंद्रापासून झाकलेली वेळ, मगर बिस्तर काय लागू?  कुँवर जो थहरा।  कोणतीही साधे गाढरह संध्याकाळ झाली नाही.  मोठा मुँहलगा नौकर था.  घरातल्या धंध्यांमधे माझ्या बिस्टरची सुधी ही नाही.  आता जो आठवतंय, मग भागा येऊ लागला.  मला असं म्हणायची ती खूप आठवते.

 ईश्वरी माझा डँट सुनकर बाहेर निकल आला आणि बोलावला- तुम्ही खूप चांगले आहात.  हे सर्व हरामखोर व्यावहारिक पात्र आहेत.

 अशा प्रकारे ईश्वरीचा दिवस एक ठिकाणी दावत होता.  शाम हो गयी, मगर लॅम्प मेज पर प्रेम हो गया।  रेस्लीनेही था, पण ईश्वरी स्वतः लॅम्प नाही ज्वलन केले.  ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍क, ती ती जलाशय?  मी झुँझला रहा होता.  बातमी-पत्रे आली  जी उधार झाली, लॅम्प नदारद.  दैव विज्ञान से लेकर प्रवास मुनशी रियास्तला आ निकले।  मी उन्मेक उबली रोड, त्यासारख्या घटनेविषयी माहिती देतो की, तुम्ही लोकांना खूप वाईट केले!  मालूम नाही, जसे कामचोर आदमियांना येथे कसे येत आहे.  माझ्या येथे तासभर भरलेले नाही.  रियासत अला ने काँपते हाथों से लैम्प जला दिया।

 तेथे एक ठाकूर आला आहे.  काही मनचला माणूस, महात्मा गांधी का परम भक्त।  मी महात्मा जी का शिष्य माझे मोठे जहाज केले;  मुजसे काही विचारते संकोच होता.  एक दिवस मी अकला दर्शक आला आणि हात उरकले- सरकार तर गांधी बाबा चेले ना?  लोक सांगतात की इथे सुराज हो प्रेगा तर जमींदार नाही रहना.

 मी शांत जमा आहे - जमींदारोंची आवश्यकता आहे  आहे?  हे लोक गरिबांचे काम करतात आणि काय करतात?

 ठाकूर ने ‍फिर प्रश्न- म्हणजे, सरकार, सर्व जमींदारोंची जमीन छीन लीदान.  আমি বললাম- खूप लोक आनंदित झाले आहेत.  जो लोकांना आनंद झाला आहे त्याची नोट करा, त्यांची जमीन छीनी ही पेटीगी.  आम्ही लोकांना तयार बसलो आहोत.  ज्यों ही स्वराज्य झाले, आपला परिसर असिम्स का नाम हिब्बा कर नोटगे.

 मी कुरसी वर पांडव लटकाये बॅठा था.  ठाकूर माझे पाण्डव प्रेसणे.  पुन्हा बोला- आजकल जमींदार लोक मोठ्या शुुत्तू सरकार आहेत!  आम्ही देखील हुजूर, आपल्या क्षेत्रातील थोडी-सी जमीन द्या, तर चालत असलेल्या सेवांमध्ये राहू द्या.

 मी म्हणालो- अजुनही मी अख्खा नाही भाई;  पण ज्यों हे अख्तर मिले, मी तुला आधी बुलाऊँगा.  आपण मोटर-ड्रायवरी सिखा करा ड्राइव्ह बनवा लूगा.

 ऐकले, त्या दिवसात ठाकूरने प्रेम भंग केले आणि आपल्या पत्नीची पीटा आणि गांवाच्या महाजनांकडून तयारी केली.

 5

 छुट्टी अशी तमाम झाली आणि आम्ही पुन्हा प्रयाग केले.  गाँव कित्येक लोक आम्ही लोकांकडे येत असतो.  ठाकूर तर आमचे स्टेशनपर्यंत आले.  आपल्या भागीदारांच्या सफाईसाठी आणि आपली कुबेरोबिट कॉन्फिगरेशन आणि देवत्वच्या मुहूर्त ह्रदयांवर लक्ष द्या.  जीवाची इच्छा आहे, प्रत्येक नोकरीचे चांगले नाव आहे, परंतु त्याचे सामर्थ्य कोठे आहे?  रिकी रिकीट, फक्त गाड्यात बसणे;  पर गाड़ी आयी तो ठसाठस भरी।  दुर्गापूजाच्या सुट्टीतील भोकर सर्व लोक येत असतात.  सेकंड क्लासमध्ये तील स्थानाचे स्थान नाही.  इंटर क्लासची परिस्थिती त्याही बदतर.  शेवटची गाड़ी ती.  काही तरी  तिसर्‍या दरजे मध्ये जागा मिली.  आमच्या ऐश्वर्या तिथे आपला रंग जमा झाला आहे, मगर मुझे उन बसना बुरा लग रहा है.  आये थोड्या आरामात लेटे-लेटे, जाणारे सिक्युएट्स.  पहलू बदलने की जागा न ती.

 अनेक माणसे वाचली-लिहिलीही गेली!  आम्ही आपल्या इंग्रजी राज्यात प्राणघातक आहोत.  एक महाशय बोले- तेवढेच कोठूनही पाहिले नाही.  अल्प-वृद्ध बाराबर।  राजानेही कोणासही धडा शिकविला नाही, तर उदासिनतापूर्वक गर्जना करा.

 इतर सज्जन ने सपोर्ट केलेले- अरे साहब, आपण स्वत: नंतर शहाणावर प्रतिक्रिया देऊ शकाल.  प्रकाशात नंतर शहरी डिग्री आहे.

 एक माणूस, ज्याचे पीठ वर मोठे गट्ठर बँधा होते, कोलकट जा रहा होता.  जेथे गठरीचे स्थान नाही मिलती थी.  पीठ वर राहिले होते.  बेच बेच बेच बेच होकर होकर होकर ैनैन  मी द्वितीयचा पास बैठा झाला.

No comments:

Post a Comment